Duurzame visserij is een belangrijk antwoord op overbevissing en bijvangst. Om ook in de toekomst vis te kunnen blijven vangen, moet er voldoende volwassen vis in de zee achterblijven die kan zorgen voor nieuwe aanwas. Duurzame visserij maakt gebruik van vistechnieken waarbij de kans op bijvangst sterk afneemt. De vissers respecteren de natuur onder water. Duurzame visserij is dus niet alleen noodzakelijk voor het behoud van de vis, maar ook voor het behoud van de vissector. 
 
Het Wereld Natuur Fonds richt zich specifiek op witvis, tonijn, garnalen en ‘’voedervis (gebruikt voor het maken van visolie en vismeel). Dit zijn de grootste sectoren van wildgevangen vis, voor wat betreft omvang en waarde. De verschillende soorten waarop wordt gevist – waaronder kabeljauw, blauwvintonijn, en ansjovis – spelen verschillende en essentiële ecologische rollen in hun respectievelijke ecosystemen. Het herstellen van deze visbestanden en het voorkomen van een verdere ineenstorting zullen deze ecosystemen versterken en meer bestand maken tegen door de mens veroorzaakte bedreigingen zoals vervuiling en klimaatverandering.

Duurzaam gevangen vis is te herkennen aan het MSC- of ASC keurmerk.
Maar nog lang niet alle vis die in Nederland te koop is wordt duurzaam gevangen of gekweekt. Daarom hebben het Wereld Natuur Fonds en Stichting De Noordzee in november 2011 voor de zesde keer gezamenlijk de VISwijzer uitgebracht. Op de VISwijzer staan de vissoorten die we in Nederland graag eten, beoordeeld op duurzaamheid en ingedeeld in de inmiddels bekende groene, oranje of rode kolom. Nieuw is dat in deze versie 2011-2012 ook een kolom is opgenomen voor vis die is gevangen volgens de eisen van MSC voor verantwoorde visserij.