Sceptici krijgen alleen podium in Nederland en VS
Het zal u niet ontgaan zijn: de klimaatsceptici laten van zich horen. Prima; publieke debatten over de ontwikkeling van het klimaat zijn belangrijk. En ze krijgen de respons waar ze recht op hebben: zo laat de betrouwbare NOS-weerman Gerrit Hiemstra zich horen over de kwaliteit van de temperatuurgrafiek die scepticus Hans Labohm toont in Trouw ('Jammer voor de sceptici; de temperatuur stijgt'), en maakt Wouter van Dieren in NRC korte metten met Leon de Winter onder de kop 'Helaas Leon, er is géén klimaatcomplot.'
Hier in Kopenhagen blijkt uit de gesprekken met de onderhandelaars, dat het vooral Nederland en de VS zijn waar de sceptici zich roeren. Opmerkelijk, vindt iedereen, maar waarom het zo is, weet niemand. Duidelijk is in ieder geval dat scepsis geen enkele rol speelt voor de onderhandelaars. Iedereen is doordrongen van de ernst van de situatie, het belang van deze komende week, en werkt zich dan ook volledig over de kop. Mensen vallen soms bijna letterlijk om; moeten dan echt bijslapen voor ze verder kunnen. De pechvogels krijgen hier een fikse griep en moeten echt in bed blijven (Nee, berichten over de Mexicaanse griep hebben ons nog niet bereikt!)
Gespannen sfeer
De sfeer in Kopenhagen is gespannen?. Het doet denken aaneen bijenkorf, maar dan chaotischer. Het laatste nieuws, maar ook de laatste geruchten geven elke keer weer aanleiding voor naar elkaar roepen, bellen, rennen. Het is voor veel partijen moeilijk de eigen lijn vast te houden in het geweld van al die elkaar opvolgende nieuwe ? soms tegenstrijdige ? berichten. Voor het WNF is dat gelukkiger wat makkelijker: we hebben ons internationale netwerk hier in het klein. We checken opduikende meldingen bij de klimaatcollega uit het betrokken land en kunnen loze geruchten zo snel uitfilteren.
De sfeer in Kopenhagen is gespannen?. Het doet denken aaneen bijenkorf, maar dan chaotischer. Het laatste nieuws, maar ook de laatste geruchten geven elke keer weer aanleiding voor naar elkaar roepen, bellen, rennen. Het is voor veel partijen moeilijk de eigen lijn vast te houden in het geweld van al die elkaar opvolgende nieuwe ? soms tegenstrijdige ? berichten. Voor het WNF is dat gelukkiger wat makkelijker: we hebben ons internationale netwerk hier in het klein. We checken opduikende meldingen bij de klimaatcollega uit het betrokken land en kunnen loze geruchten zo snel uitfilteren.
De directeur van het internationale WWF-secretariaat, Jim Leape, is hier ook: morgen stel ik hem voor aan Jacqueline Cramer, met wie ik namens WNF nog een gesprek heb.
Agressie rond Kyoto
De komende dagen moet duidelijk worden of de rijke landen wat betreft CO2-reductie meer te bieden hebben dan wat al was vastgelegd in Kyoto? Komen ze niet over de brug, dan haken de grote ontwikkelingslanden met snelgroeiende economieën af. Alleen de allerarmsten zeggen: "Desnoods Kyoto, dat is tenminste iets." Toen het er even op leek dat de afspraken uit Kyoto al van tafel zouden gaan vóór er nieuwe garanties kwamen van de rijke landen, ontstond er agressie: Afrika dreigde 'opnieuw' de vergadering te verlaten. Tja, zoiets kun je niet te vaak doen, zeker niet als je het dreigement binnen een uur relativeert.
De komende dagen moet duidelijk worden of de rijke landen wat betreft CO2-reductie meer te bieden hebben dan wat al was vastgelegd in Kyoto? Komen ze niet over de brug, dan haken de grote ontwikkelingslanden met snelgroeiende economieën af. Alleen de allerarmsten zeggen: "Desnoods Kyoto, dat is tenminste iets." Toen het er even op leek dat de afspraken uit Kyoto al van tafel zouden gaan vóór er nieuwe garanties kwamen van de rijke landen, ontstond er agressie: Afrika dreigde 'opnieuw' de vergadering te verlaten. Tja, zoiets kun je niet te vaak doen, zeker niet als je het dreigement binnen een uur relativeert.
Af en toe komt de buitenwereld zeer motiverend binnen, zodat je opeens weer weet waar je eigenlijk mee bezig bent in dit bureaucratische, stukken producerende, serieuze circus. Door de duizenden en duizenden demonstranten! Die zichtbaar werden op de tv-schermen binnen, als achtergrond bij de klimaattop-rituelen. Of door een jongetje van ruim tweeënhalf jaar dat voor het eerst helemaal alleen naar papa belt om te vertellen over zijn bezoek aan de dierentuin.