Dossier jachttoerisme

Jachttoerisme kan, zelfs als het beschermde dieren betreft, winst voor de natuur opleveren. Zo kan het gebeuren dat in een kudde neushoorns een dominant onvruchtbaar mannetje de jongere mannetjes belet om met de vrouwtjes te paren. Hierdoor loopt de voortplanting in de kudde gevaar. Wanneer verhuizing van het mannetje te kostbaar is en ecotoerisme ook geen optie is vanwege ontbreken van toeristische infrastructuur, kan het afschieten als allerlaatste optie de weg openen naar de geboorte van nieuwe neushoornkalfjes.

Absolute voorwaarde voor jachttoerisme is de cijfermatige onderbouwing en wettelijke verankering in de nationale wetgeving van het betrokken land. Er moet, volgens WNF, van te voren op basis van wetenschappelijk inzicht zijn bepaald hoeveel en welke dieren mogen worden geschoten, en in welk gebied. Ook moet worden gekeken naar sekse en leeftijd van de dieren. De jacht mag ook niet nadelig zijn voor andere diersoorten in het gebied.

Het internationale CITES-verdrag, dat is ondertekend door 172 staten (stand van voorjaar 2008), erkent dat het inzetten van jachttoerisme om specifieke diersoorten te bejagen een directe bijdrage kan leveren aan de bescherming van diezelfde soorten, en ook een stimulans kan geven aan natuurbescherming in bredere zin. Daarom heeft CITES de mogelijkheid gecreëerd dat de lidstaten kunnen besluiten om in specifieke gevallen - en onder strenge voorwaarden - ontheffing te geven voor de niet-commerciële uit- en invoer van bijvoorbeeld een gewei of hoorn van een dier.

CITES staat voor Convention on International Trade in Endangered Species in Wild Flora and Fauna.