Dossier jachttoerisme
Standpunt WNF over jachttoerisme
Het WNF verwerpt alle vormen van jacht die niet respectvol gebeuren en waarbij de jager louter voor zijn eigen plezier een dier doodt. Het WNF zou het liefst zien dat het helemaal niet nodig is om dieren te doden en is ook tegen jachttoerisme, tenzij:
- Alle andere manieren om winst te boeken voor de natuur zijn onderzocht en uitgeprobeerd, maar niets hebben opgeleverd.
- De lokale, vaak arme, bevolking kan delen in de opbrengst.
- De jacht gebeurt op basis van cijfermatige onderbouwing en streng wordt gecontroleerd.
- De jacht humaan en professioneel gebeurt.
Winst voor conservancies
Gecontroleerd en legaal jachttoerisme vindt onder andere plaats in zuidelijk Afrika. Door beperkte jacht toe te staan, kan worden voorkomen dat grootschalige, illegale jacht – ook wel stroperij genoemd – een vlucht neemt. Mits goed gereguleerd, kan jacht op deze manier zorgen voor een toename van het wild en behoud van de biodiversiteit.
Lokale bevolkingen spelen een belangrijke rol bij het jachttoerisme. Meestal is het wild in zo’n land eigendom van de staat. Maar door gebruiksrechten toe te staan aan lokale gemeenschappen – conservancies – hebben deze bewoners vergaande zeggenschap over de natuur in hun eigen omgeving en zien ze het belang ervan in om de planten en dieren te beschermen.
De conservancies gaan niet voor de snelle winst op korte termijn, maar kiezen heel bewust en weloverwogen voor duurzaam gebruik van de natuur in hun eigen omgeving, zodat deze ook op de lange termijn behouden blijft.
Door jachtlicenties uit te geven komt er geld binnen bij deze conservancies, waarvan scholen en ziekenhuizen kunnen worden gebouwd, maar waarmee ook parkwachters (salarissen, jeeps, uitrusting) kunnen worden betaald die toezien op illegale stroperij. Ook levert de jacht vlees op voor de bevolking. Jachttoerisme zorgt in deze gemeenschappen ook voor inkomsten uit guesthouses en lodges, overige horeca en gidsen.
Lokale bevolkingen spelen een belangrijke rol bij het jachttoerisme. Meestal is het wild in zo’n land eigendom van de staat. Maar door gebruiksrechten toe te staan aan lokale gemeenschappen – conservancies – hebben deze bewoners vergaande zeggenschap over de natuur in hun eigen omgeving en zien ze het belang ervan in om de planten en dieren te beschermen.
De conservancies gaan niet voor de snelle winst op korte termijn, maar kiezen heel bewust en weloverwogen voor duurzaam gebruik van de natuur in hun eigen omgeving, zodat deze ook op de lange termijn behouden blijft.
Door jachtlicenties uit te geven komt er geld binnen bij deze conservancies, waarvan scholen en ziekenhuizen kunnen worden gebouwd, maar waarmee ook parkwachters (salarissen, jeeps, uitrusting) kunnen worden betaald die toezien op illegale stroperij. Ook levert de jacht vlees op voor de bevolking. Jachttoerisme zorgt in deze gemeenschappen ook voor inkomsten uit guesthouses en lodges, overige horeca en gidsen.