Dossier Olifantenjacht

De olifant is wereldwijd ernstig bedreigd. In grote delen van Afrika heeft de olifant het moeilijk. Denk maar aan landen in West-Afrika en Midden-Afrika (Angola en Congo).

Hetzelfde geldt voor Azië, waar de olifant op bijvoorbeeld Borneo en Sumatra zijn leefgebied als gevolg van ongebreidelde houtkap steeds kleiner ziet worden.

Gelukkig gaat het op sommige plekken in zuidelijk Afrika weer heel goed met de olifant. Dat is vooral te danken aan het verbod op de jacht en het verbod op de ivoorhandel, dat in 1989 werd afgekondigd. Een geweldig succes voor de natuurbescherming, waar het Wereld Natuur Fonds heel blij mee is. Maar op sommige plaatsen in Afrika gaat het nu zo goed  met de olifant dat er op sommige plaatsen een probleem dreigt te ontstaan. Dat is bijvoorbeeld het geval in het Krugerpark, een nationaal park in het noordoosten van Zuid-Afrika. Hier heeft de populatie ook flink kunnen uitdijen, doordat de dieren met oog op de toeristen worden bijgevoerd en er extra waterplaatsen zijn aangelegd.

Het gevolg van deze overpopulatie is dat de olifanten een gevaar worden voor andere dieren en voor de lokale bevolking. Bovendien eten ze met zijn allen hun leefgebied leeg, waardoor verwoestijning van het landschap optreedt en de olifanten van de honger om dreigen te komen. Een olifant eet wel 200 tot 300 kilo twijgen, gras en bladeren op een dag.

Vele eeuwen was er sprake van een natuurlijk evenwicht. Als een bepaald gebied was leeggegeten trokken de olifanten verder, en kreeg de natuur de kans zich te herstellen. Maar tegenwoordig kunnen de olifanten die in het Krugerpark leven, vaak geen kant op. Op sommige plaatsen staan hekken en elders vormen dorpen en wegen barrières om verder te trekken.