Dossier Olifantenjacht

Er wordt op dit moment op allerlei manieren naar een oplossing voor het probleem van overpopulatie gezocht. Zoals bijvoorbeeld olifanten verhuizen, ook wel translocatie genoemd. Maar dat is heel erg duur. Het verhuizen van olifanten is alleen een optie, als het om enkele tientallen dieren gaat. Maar in het geval van het Krugerpark gaat het om veel meer olifanten. Bovendien ligt het in Zuid-Afrika heel gevoelig om miljoenen aan een olifantenverhuizing uit te geven, terwijl er niet genoeg geld is voor aidsbestrijding en goede huizen voor de bevolking.

Ook wordt gekeken of er anticonceptie kan worden toegepast. Wetenschappers onderzoeken bijvoorbeeld of vrouwtjesolifanten een prikpil kunnen krijgen. Er wordt volop mee geëxperimenteerd.

Maar tot nu toe werkt dit middel nog niet goed genoeg, en we weten nog te weinig over de gevolgen op langere termijn. Olifanten hebben een bepaalde sociale structuur en het is onduidelijk wat de consequenties zijn, als opeens alle vrouwtjes onvruchtbaar worden. Daarnaast is het toedienen van de prikpil omslachtig en tijdrovend.

Omdat een oplossing op zich laat wachten, gaan er steeds meer stemmen op om dan desnoods maar olifanten af te schieten. In het Engels wordt dit ook wel ‘culling’ genoemd, wat staat voor het gereguleerd afschieten van groepen olifanten.

De Zuidafrikaanse regering zegt voor een duivels dilemma te staan, maar sluit het afschieten van olifanten sinds februari 2008 niet meer als optie uit. Want het is verschrikkelijk om olifanten te moeten doden, maar als uiteindelijk de vegetatie en andere dieren in de parken er ook aan ten onder gaan, en de olifanten van de honger omkomen, is het op een zorgvuldige manier doden de enige echte optie en onvermijdelijk, zegt Zuid-Afrika. Ook in Botswana en Zimbabwe overlegt de overheid over wat er moet gebeuren.