Tijgers: bedreigingen en oplossingen
© Digital Vision
Medicijnen, boze boeren en te weinig ruimte
Alle tijgers in het wild lopen gevaar in een zware klem of valstrik van commerciële stropers te lopen. Ze willen zijn snorharen tegen kiespijn en zijn ogen tegen malaria. Zijn botten om drankjes van te brouwen en zijn bloed om sterker van te worden. In Azië worden veel onderdelen van de tijger gebruikt als medicijn, een gewoonte die al heel veel tijgers het leven heeft gekost.
Die medicijnen zijn inmiddels peperduur maar door de toegenomen welvaart in Azië voor steeds meer mensen bereikbaar. Dus blijven de criminele stropers hun illegale praktijken uitvoeren. Want hoe minder tijgers, hoe meer ze opbrengen. Ook tijgerhuid levert veel geld op om gebruikt te worden als versiering van ceremoniële kledij. Een tijger is goud waard.
Minder tijgerjongen door gebrek aan ruimte
Een ander probleem voor de tijger is ruimte. Tijgers hebben uitgestrekte gebieden nodig om te kunnen jagen en zich te kunnen voortplanten. Aaneengesloten natuur is in de streken waar ze leven steeds moeilijker te vinden. Waar eerst bossen waren, zijn nu mensen en huizen, boerderijen, wegen, fabrieken, plantages en houtkapbedrijven.
Veel tijgers sterven of krijgen geen jongen meer omdat hun leefgebied te klein wordt om voldoende prooidieren te vinden. Of omdat er teveel prooidieren (al dan niet illegaal) worden bejaagd.
Tijgers op zoek naar voedsel
Het gebrek aan voedsel en het gebrek aan ruimte maakt dat tijgers vaker naar de bewoonde wereld trekken op zoek naar eten, zoals een geit of koe. De kans een mens tegen te komen neemt zo toe, met alle gevolgen van dien. Het komt nogal eens voor dat de resten van het aangevallen dier door de boer, als verdediging of vergelding, worden vergiftigd - een tijger eet zijn prooi nooit meteen helemaal op en komt later terug voor de rest-. Mensen gebruiken deze gewoonte om de tijger te doden.
Die medicijnen zijn inmiddels peperduur maar door de toegenomen welvaart in Azië voor steeds meer mensen bereikbaar. Dus blijven de criminele stropers hun illegale praktijken uitvoeren. Want hoe minder tijgers, hoe meer ze opbrengen. Ook tijgerhuid levert veel geld op om gebruikt te worden als versiering van ceremoniële kledij. Een tijger is goud waard.
Minder tijgerjongen door gebrek aan ruimte
Een ander probleem voor de tijger is ruimte. Tijgers hebben uitgestrekte gebieden nodig om te kunnen jagen en zich te kunnen voortplanten. Aaneengesloten natuur is in de streken waar ze leven steeds moeilijker te vinden. Waar eerst bossen waren, zijn nu mensen en huizen, boerderijen, wegen, fabrieken, plantages en houtkapbedrijven.
Veel tijgers sterven of krijgen geen jongen meer omdat hun leefgebied te klein wordt om voldoende prooidieren te vinden. Of omdat er teveel prooidieren (al dan niet illegaal) worden bejaagd.
Tijgers op zoek naar voedsel
Het gebrek aan voedsel en het gebrek aan ruimte maakt dat tijgers vaker naar de bewoonde wereld trekken op zoek naar eten, zoals een geit of koe. De kans een mens tegen te komen neemt zo toe, met alle gevolgen van dien. Het komt nogal eens voor dat de resten van het aangevallen dier door de boer, als verdediging of vergelding, worden vergiftigd - een tijger eet zijn prooi nooit meteen helemaal op en komt later terug voor de rest-. Mensen gebruiken deze gewoonte om de tijger te doden.
WNF helpt tijgers met veiligheid en ruimte
© WWF / National Geographic Stock - Michael Nicols
Het Wereld Natuur Fonds helpt tijgers door ze te beschermen tegen stropers en boze boeren. Dat gebeurt door overheden te bewegen speciale gebieden voor tijgers te reserveren, waar ze kunnen leven zonder mensen schade te bezorgen. Beschermde gebieden zoals tijgerreservaten en nationale parken waar geen menselijk activiteiten zijn toegestaan (behalve toerisme).
Ook geeft het Wereld Natuur Fonds advies bij het beheren van beschermde gebieden en het opleiden van parkmanagers
Natuurlijke netwerken voor tijgers
Tijgers leven niet alleen in beschermde gebieden. Ze trekken door de tussengelegen bossen van de ene plek naar de andere, op zoek naar een partner of jachtterrein.
Daarom streeft WNF ernaar dat de tijgergebieden met elkaar worden verbonden, zodat er een groot natuurlijk netwerk ontstaat van beschermde gebieden en andere bossen die geschikt zijn voor tijgers. Het gaat daarbij ook om beboste gebieden waar mensen nu, vaak op te grote schaal, gebruik van maken. Daarom werken we nauw met hen samen. Als zij zien hoe ze minder afhankelijk kunnen worden van producten uit het bos als aanvulling in hun levensonderhoud, is de kans op ontmoetingen met tijgers kleiner en verschraalt het bos niet. WNF geeft bijvoorbeeld advies over het duurzaam telen van producten als paddenstoelen, kruiden, pijnboompitten en honing.
Anti-stroperijeenheden
Ook zorgt WNF ervoor dat boswachters en rangers zijn opgewassen tegen criminele stropersbendes. We leiden anti-stroperijeenheden op en voorzien we ze van moderne communicatieapparatuur en een goede uitrusting. Douaniers krijgen training in het herkennen en tegengaan van illegale handel en smokkel van tijgerproducten. Het WNF werkt daarbij nauw samen met TRAFFIC, een organisatie die stroperij en illegale handel in wilde dieren bestrijdt. Ook oefent WNF op de CITES-conferenties over de internationale handel in wilde dieren en planten, invloed uit op de tijgerlanden. Om bijvoorbeeld meer beschermde gebieden voor tijgers aan te wijzen en de wetten tegen stroperij strenger te handhaven.
Druk uitoefenen op overheden en bedrijfsleven
Tenslotte voeren we druk uit op hout-, palmolie- en papier- en pulpondernemingen. We willen ze zover krijgen dat ze op een duurzame manier omgaan met de bossen waar wilde dieren leven. Zo kunnen zij bijdragen aan de bescherming van (het leefgebeid van) de tijger.
Ook geeft het Wereld Natuur Fonds advies bij het beheren van beschermde gebieden en het opleiden van parkmanagers
Natuurlijke netwerken voor tijgers
Tijgers leven niet alleen in beschermde gebieden. Ze trekken door de tussengelegen bossen van de ene plek naar de andere, op zoek naar een partner of jachtterrein.
Daarom streeft WNF ernaar dat de tijgergebieden met elkaar worden verbonden, zodat er een groot natuurlijk netwerk ontstaat van beschermde gebieden en andere bossen die geschikt zijn voor tijgers. Het gaat daarbij ook om beboste gebieden waar mensen nu, vaak op te grote schaal, gebruik van maken. Daarom werken we nauw met hen samen. Als zij zien hoe ze minder afhankelijk kunnen worden van producten uit het bos als aanvulling in hun levensonderhoud, is de kans op ontmoetingen met tijgers kleiner en verschraalt het bos niet. WNF geeft bijvoorbeeld advies over het duurzaam telen van producten als paddenstoelen, kruiden, pijnboompitten en honing.
Anti-stroperijeenheden
Ook zorgt WNF ervoor dat boswachters en rangers zijn opgewassen tegen criminele stropersbendes. We leiden anti-stroperijeenheden op en voorzien we ze van moderne communicatieapparatuur en een goede uitrusting. Douaniers krijgen training in het herkennen en tegengaan van illegale handel en smokkel van tijgerproducten. Het WNF werkt daarbij nauw samen met TRAFFIC, een organisatie die stroperij en illegale handel in wilde dieren bestrijdt. Ook oefent WNF op de CITES-conferenties over de internationale handel in wilde dieren en planten, invloed uit op de tijgerlanden. Om bijvoorbeeld meer beschermde gebieden voor tijgers aan te wijzen en de wetten tegen stroperij strenger te handhaven.
Druk uitoefenen op overheden en bedrijfsleven
Tenslotte voeren we druk uit op hout-, palmolie- en papier- en pulpondernemingen. We willen ze zover krijgen dat ze op een duurzame manier omgaan met de bossen waar wilde dieren leven. Zo kunnen zij bijdragen aan de bescherming van (het leefgebeid van) de tijger.