Tijgers: leefwijze

Tijgers eten andere dieren. Liefst herten of wilde zwijnen, maar ook kleinere dieren zoals vogels, vissen en kikkers. De tijger is gebouwd op de sluipjacht. Overdag jaagt hij niet, maar tegen de avond en in de nacht sluipt hij zachtjes rond, bijvoorbeeld op plekken waar andere dieren komen drinken. Vanachter een struik of een boom wacht hij rustig zijn kans af en springt dan plotseling te voorschijn. Tijdens die sprong gebruikt de tijger zijn staart om in evenwicht te blijven. Tijgers jagen niet in het open veld. Daar zijn de meeste dieren hem te snel af. Tijgers vallen niet snel mensen aan, maar vrouwtjes die hun jongen willen beschermen of tijgers die gestoord worden in hun slaap, kunnen mensen doden. Mensen opeten doen ze vrijwel niet, behalve als ze erg hongerig zijn of een gebit hebben dat voor een normale prooi te slecht is geworden.

Ongeveer een maand per jaar, meestal in de winter of het voorjaar, paren tijgers met elkaar. In hun leefgebied klinken dan langgerekte kreten waarmee ze elkaar lokken. Hebben een mannetje en een vrouwtje elkaar gevonden, dan paren ze soms wel honderd keer achter elkaar. Een vrouwtje dat bevrucht is, krijgt ruim honderd dagen later een nest met twee tot vier jongen. Een tijgerjong is ongeveer ze groot en zwaar als een literpak melk en ziet er uit als een pluizig bolletje. De eerste acht weken drinken de jongen moedermelk, daarna krijgen ze vlees van de dieren die de moeder voor hen jaagt. Jagen en op de kleintjes letten is voor de moeder een lastige combinatie, zeker als die kleintjes nog erg jong zijn. Wanneer de jongen bijna een jaar oud zijn, gaan ze zelf op jacht. De vader bemoeit zich niet met het grootbrengen van het nest.