Oceanen en kusten bedreigd

De zee is voor de mens minstens zo waardevol als het land. We halen er het heerlijkste en rijkste voedsel uit: wild gevangen vis. Maar we zijn daarin te ver doorgeschoten. Door overbevissing en bijvangst balanceren sommige zeedieren op het randje van uitsterven.

Ook de koraalriffen, de onmisbare kraamkamers van de zee, staan onder grote druk door klimaatverandering, overbevissing, destructieve vistechnieken en vervuiling. Volgens natuurbeschermingsorganisatie IUCN wordt het leven in de Koraaldriehoek met uitsterven bedreigd.  

Door geavanceerde vistechnieken en de modernste apparatuur is het tegenwoordig mogelijk om enorme hoeveelheden vis te vangen. Zo veel, dat meer dan 75 procent van de commerciële vissoorten (bijna) overbevist wordt.

De overbevissing draagt ook bij aan de verstoring van het natuurlijk evenwicht van het koraalrif. Er blijven namelijk steeds minder grote vissen over die het rif ‘schoonmaken’. Ze eten de grotere algen op en zorgen zo dat het koraal niet overwoekerd raakt.

Veel zeedieren raken verstrikt in visnetten die eigenlijk voor andere soorten bedoeld zijn. Ook ondermaatse visjes, die niet geschikt zijn voor de verkoop, komen in de netten terecht, en worden vaak zwaargewond of dood weer overboord gezet. Bijvangst kost jaarlijks vele vissen en zeezoogdieren het leven.

Ook schadelijk vistuig zorgt voor veel schade. Zo trekken sleepnetten de zeebodem en het koraal kapot. En in Azië en Oost-Afrika zorgt het gebruik van dynamiet en cyanide voor veel sterfte van koraal en andere kleine zeedieren.

De aarde warmt op en dat heeft grote gevolgen voor het zeeleven. Koraal sterft af, maar ook zeedieren als de walvis hebben het moeilijk; zij moeten verder zwemmen voor hun voedsel.

De oceanen staan ook onder druk door vervuiling. Hele eilanden van plastic afval vormen een bedreiging voor dieren in en op het water. Landbouwgif en afval uit rioleringen veroorzaken sterfte van het koraal.